Hayata dair iyi bir anınız oldu mu hiç? Hiç, sinir krizlerine kapıldığınız anlar peki? Ya da artık sabredemediğiniz… Öyle ya da böyle, bizler bu dünyaya gelmiş, bir şeyler tasarlamak için yaratılmış, oysaki karın tokluğuyla yaşar olmuş varlıklarız. Olduğumuz ya da olmadığımız anlarımız var bizim. Kattığımız en büyük değer ise bu dünyaya, arta kalan çöplerimiz. Biz, oturduğu yerden kalkamayan yeni nesiliz. En büyük yanlışımız ise bu hayatta, doğru bildiklerimiz.

Hani şu, “ sadece ben” diyen insanoğlu, işte katlanamadığımız nokta sizsiniz. Artık kendini bile tanımayan kendimiziz.

Ya da biz, her kolay işte, her güzel işte, zoru ve acıyı bulan insanlarız. En masum sandığımız yanımız bile, en karanlık tarafımız aslında. İyi yok bu dünyada. Bizi yöneten otorite var, bize acımayan yıkımlar ve bizi yok edip silen savaşlar. Sadece karanlık ve semaya yükselen insanlık… İşte biz o insanlıktan arta kalanlarız. İşte biz o insanlıktan nasibini alamamış olanlarız…

                                                                                                                                                                                                        Gülsen AKAR

                                                                                                                                                                                                                               9-B